بحرانها در هر سازمانی میتوانند به وجود آیند، اما واکنش مدیران به آنها میتواند تعیینکننده باشد. انکار بحران بهعنوان یک واکنش روانشناختی، اگرچه در کوتاهمدت ممکن است راحتتر باشد، اما در بلندمدت آسیبهای جدی به سازمان وارد میآورد. برای مقابله با بحرانها و کاهش پیامدهای آنها، سازمانها باید آمادهسازیهای لازم را انجام داده و مدیران باید بهجای انکار بحرانها، آنها را شناسایی کرده و برنامهریزی مؤثری برای مدیریت آنها داشته باشند.